คนไข้ที่รัก เราดูแลตัวเองเต็มที่แล้ว… จริงหรือ ??

หากเราจะนึกย้อนกลับไปในอดีต แต่ละคนคงมีเรื่องราวที่ติดตาตรึงใจที่นึกขึ้นมาเมื่อไหร่ก็สร้างความรู้สึกบางอย่างได้สม่ำเสมออย่างแน่นอน ต่างกันตรงที่เรื่องราวของแต่ละคนนั้นอาจสร้างความรู้สึกด้านบวกหรือด้านลบหรืออะไรก็แล้วแต่ที่แต่ละคนจะประสบและแปลความหมายของเรื่องราวที่ได้พบเจอมา

สำหรับหมอแล้ว คนไข้หมอคนหนึ่ง “คุณเอ” (นามสมมติ) สร้างความรู้สึกที่หมอเรียกมันว่า… ความละอายใจ

คุณเอ นั้นอายุประมาณเกือบ 40 ปี คุณเอเป็นผู้ป่วยโรคจิตเภทที่เริ่มป่วยมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย ความเจ็บป่วยทางจิตนั้นส่งผลให้คุณเอต้องออกจากระบบการศึกษาภาคปกติ เมื่อช่วงที่คุณเอป่วยนั้น แม่เป็นผู้เข้ามาดูแลหลัก เป็นคนพามาหาหมอ ใครว่าที่ไหนดี แม่ก็จะพาไปรักษาจนหมอบอกว่าคุณเอป่วยเป็นโรคจิตเภทและแน่นอนคนดูแลหลักก็ยังึงเป็นแม่ เนื่องจากพ่อนั้นเป็นหัวหน้าครอบครัวที่หารายได้หลักเข้าบ้าน แม่จึงรับหน้าที่ในบ้านเองทั้งหมด คุณเอจึงสนิทกับแม่มาก แม่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับคุณเอ

เมื่อคุณเอรักษาตัวจนอาการดี ทราบแนวทางการดูแลตนเองทุกอย่าง คุณเอไม่ดื่มเหล้า หรือสูบบุหรี่ หรือกระทำการใดๆที่จะเสี่ยงให้ตัวเองอาการกำเริบเลย

แต่เหมือนชะตาเล่นตลก อยู่ๆแม่คุณเอซึ่งแข็งแรงดีมาตลอดก็เกิดล้มป่วยและเสียชีวิตกระทันหันจากโรคมะเร็ง เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่มากสำหรับครอบครัวนี้

สามี… สูญเสียคู่ชีวิตไป
ลูก…สูญเสียเสาหลักด้านจิตใจไป
พ่อ…. จนด้วยหนทางที่จะรับช่วงดูแลลูกที่ป่วยทางจิตต่อ

เราไม่มีทางรู้หรอก ว่ามนุษย์แต่ละคนนั้นจะมีพลังทางใจแค่ไหน จนกว่าเค้าจะเผชิญหน้ากับวิกฤติที่อยู่ตรงหน้า

คุณเอก็เช่นกัน เมื่อแม่ไม่อยู่แล้ว พ่อก็ไม่เคยได้รู้มาก่อนว่าจะต้องพาคุณเอมาหาหมออย่างไร? มาทุกกี่เดือน? ต้องเตรียมอะไรบ้าง?

แม้คุณเอจะเสียใจต่อการสูญเสียเพียงใด คุณเอก็จำได้เสมอถึงสิ่งที่แม่คอยสอนตลอดเรื่องการดูแลตนเอง

คุณเอมาหาหมอเพื่อมาตรวจติดตามการรักษาอย่างต่อเนื่อง คุณเอเตรียมใบนัด วันนัดเอง เตรียมหารถราเอง เมื่อมาโรงพยาบาลแต่ละครั้ง คุณเอมักมาคนเดียวแต่จะถือจดหมายที่พ่อเขียนมาให้หมออ่านเพื่อทราบอาการของคุณเอทุกครั้ง

แต่ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกัน คุณเอทำให้หมอละอายใจ… อย่างมาก !!!

หมอจำได้ว่าเป็นวันหยุดที่หมอเข้าเวรนอกเวลาราชการ เวลาประมาณโพล้เพล้ที่แต่ละบ้านเริ่มงทะยอยเตรียมสำรับมื้อเย็นแล้ว คุณพยาบาลเวรตรวจการแจ้งหมอว่ามีคนไข้มาขอรับการตรวจ เมื่อสอบถามว่าคนไข้มีภาวะฉุกเฉินอย่างไรบ้างนั้น คุณพยาบาลบอกเพียงแต่ว่าคนไข้จากชายแดนแจ้งว่าอาการดีจะขอรับยาเดิมไปต่อ

หมอแปลกใจเนื่องจากปกติแล้ว ผู้ป่วยที่มานอกเวลาราชการนั้น มักเป็นผู้ป่วยฉุกเฉินที่ไม่ญาติก็กู้ภัยเป็นผู้นำส่ง

เมื่อหมอไปตรวจ พบว่าคนไข้คนนี้คือคุณเอนั่นเอง แต่สิ่งที่ทำให้หมอประหลาดใจคือคุณเอคือผู้ชายที่หมอเห็นเดินอยู่ข้างทางตั้งแต่เช้าตอนที่หมอขับรถออกจากบ้านเพื่อมาอยู่เวรเพราะหมอจำเสื้อผ้าได้

หมอสอบถามถึงที่มาที่ไปว่าเพราะอะไรถึงมาเสียเย็นและจะเดินทางกลับอย่างไร คุณเอเล่าว่าตัวเองนั้นมีนัดจะต้องมารับยาในอีก 2 วันข้างหน้า แต่พ่อไม่ว่างและไม่มีใครสะดวกที่จะรับจ้างพาคุณเอมาหาหมอได้ คุณเอตรวจนับยาที่ตนเองเหลืออยู่ขณะนี้แล้ว พบว่าหากเลยวันนัดตนเองจะขาดยาแล้วอาการจะกำเริบตามที่แม่เคยบอกไว้เสมอว่าอย่าขาดยา เช้าวันนี้คุณเอจึงเดินเท้ามาจากบ้านซึ่งติดตะเข็บชายแดนตั้งแต่เช้าตรู่ เพื่อจะได้มาให้ทันตรวจก่อนค่ำ โดยเตรียมสัมภาระมาคือ

1.เสื้อแขนยาว กางเกงขายาวเผื่อพลบค่ำกลับบ้านไม่ทันก็จะได้นอนที่ศาลาผั่งตรงข้ามโรงพยาบาลไปก่อนจะได้ไม่หนาวมาก

2.ข้าวเหนียว 1 ห่อ พร้อมปลาทู 1 ตัว เพื่อเตรียมไว้เป็นข้าวเย็นหากกลับบ้านไม่ทัน

3. คุณเอถือขวดน้ำใส่ถุงหิ้วมาด้วย 2 ขวด เป็นขวดน้ำอัดลมเปล่า คุณเอบอกว่าเตรียมน้ำมาเต็มทั้งสองขวดจากบ้านแต่ดื่มไประหว่างทางที่เดินมารพ. เพราะไม่มีเงินค่าข้าวเที่ยงและคิดว่าถ้ามาถึงรพ. รับยาแล้ว จะขอน้ำเย็นจากรพ. ใส่ขวดเปล่านี้ไว้ดื่มต่อเวลากลับบ้าน

ปล.ระยะทางจากบ้านคุณเอ มารพ. ประมาณ 30 กิโลเมตร 😢😢😢
…………………………………………………

หมอได้ฟังแบบนั้นแล้ว บอกเลยว่า มันมีความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้ รู้เพียงว่า จุก !!

คนไข้ตรงหน้าหมอ คือ คนไข้โรคจิตเภทที่ต้องการการดูแลตลอดชีวิต เค้ายังรับผิดชอบตัวเองได้ดีมากถึงเพียงนี้ !!!

แล้วเราล่ะ ? เราดูแลตัวเอง รับผิดชอบต่อตัวเองได้เท่าครึ่งของเค้าหรือยัง ??

ขอบคุณเนื้อเรื่องจาก เรื่องเล่าจากห้องตรวจจิตเวช

0 Comments

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

CONTACT US

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Sending

©2017 4WheelsLife™ A Social Network Powered by EasternCyber

Translate »

Log in with your credentials

Forgot your details?

Skip to toolbar